Paradox van aansprakelijkheid

Regelmatig wordt gevraagd, wat een redelijke aansprakelijkheidsverdeling is in vermogensbeheercontracten. Het antwoord hierop lijkt simpel: de opdrachtgever wenst onbeperkte aansprakelijkheid, en de vermogensbeheerder zo veel mogelijk beperking van aansprakelijkheid. Hoe kom je daar dan uit ?

Hierbij passen drie opmerkingen:
1. uitbesteding van vermogensbeheer biedt extra mogelijkheden tot verhaal bij fouten; zonder deze uitbesteding zou de opdrachtgever zelf ook risico’s lopen;
2. vermogensbeheerders hebben in verhouding tot het beheerde vermogen (AuM) beperkt eigen vermogen, vaak maar voldoende om hun bedrijf drie maanden zonder inkomsten voort te zetten (zgn. vaste kosten-norm);
3. voorzichtigheid is geboden bij vermogensbeheerders die bereid zijn om onbeperkte aansprakelijkheid voor alle vormen van schade te accepteren: dergelijk risicovol gedrag bij andere opdrachtgevers kan de continuïteit van uw vermogensbeheerder in gevaar brengen !

Ons advies aan partijen is, om een aansprakelijkheidsbeperking op te nemen, die uitkering waarborgt tot het bedrag van de dekking van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering van de vermogensbeheerder, mits deze dekking in relatie tot de totale AuM aantoonbaar toereikend is.

Zie ook het volgende artikel in het FD van 23 januari jl.: “Wurgcontract brengt leverancier aan het wankelen“.